Edytorial w Berlinie

Edytorial to sesja tworzona dla magazynu, kwartalnika lub prywatnego projektu fotograficznego, gdzie obraz ma opowiedzieć historię, a nie sprzedać produkt. Dzień zaczyna się od czytania briefu: kierunek wizualny, paleta, tempo i liczba kadrów. Modelka pracuje na zmianach pozycji, które trwają dłużej niż w katalogu, bo fotograf szuka konkretnego wyrazu twarzy lub gestu. Często są to trzy do pięciu godzin w studiu, czasem w plenerze, z przerwą na zmianę stroju i korektę makijażu. Tempo jest spokojniejsze niż przy reklamie, ale wymaga wytrwałości, bo jedna scena bywa powtarzana kilkanaście razy, aż padnie właściwe światło.

Czego szukać w portfolio

W portfolio edytorialnym liczy się zakres, nie liczba zdjęć. Szukaj serii, w których modelka utrzymuje jedną emocję przez kilkanaście kadrów, a nie zmienia miny co ujęcie. Zwróć uwagę na to, jak wygląda w ruchu, w półcieniu, w bliskim planie bez retuszu. Dobre portfolio pokazuje współpracę z różnymi fotografami i stylistami, co świadczy o tym, że modelka rozumie, czego wymaga konkretny brief, a nie tylko stoi i czeka. Jeśli w portfolio dominują wyłącznie kadry produktowe lub reklamowe, to nie jest ten sam zestaw umiejętności.

Co ustalić przed sesją

Przed dniem sesji ustalcie na piśmie zakres użycia: w jakich tytułach lub publikacjach pojawią się zdjęcia, na jakim terytorium, przez jaki czas i w jakich formatach. Ustalcie też, kto dostarcza garderobę i kto odpowiada za makijaż oraz fryzurę, bo przy edytorialu często są to osobne budżety. Zgódźcie się na liczbę kadrów do wyboru i na to, kto decyduje o finalnym retuszu. Jeśli w sesji ma wziąć udział ktoś spoza ekipy, np. asystent lub stylista z zewnątrz, nazwijcie to wcześniej, bo modelka ma prawo wiedzieć, kto będzie w pomieszczeniu. To, co nie zostało ustalone, nie wchodzi w zakres pracy.